Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Οδηγία 2006/54/ΕΚ Αρχή της ίσης μεταχείρισης

Άρθρα Νόμου

ΤΙΤΛΟΣ I - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 1 - Σκοπός...

Άρθρο 2 - Ορισμοί...

Άρθρο 3 - Θετική δράση...

TITΛΟΣ II - ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Ισότητα της αμοιβής...

Άρθρο 4 - Απαγόρευση διακρίσεων...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Ίση μεταχείριση στα επαγγε...

Άρθρο 5 - Απαγόρευση διακρίσεων...

Άρθρο 6 - Προσωπικό πεδίο εφαρμογ...

Άρθρο 7 - Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογ...

Άρθρο 8 - Εξαιρέσεις από το καθ’ ύ...

Άρθρο 9 - Παραδείγματα διακρίσεων...

Άρθρο 10 - Εφαρμογή ως προς τους αυ...

Άρθρο 11 - Δυνατότητα αναβολής ως π...

Άρθρο 12 - Αναδρομική ισχύς...

Άρθρο 13 - Μεταβλητή ηλικία συνταξ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Ίση μεταχείριση σε σχέση με...

Άρθρο 14 - Απαγόρευση διακρίσεων...

Άρθρο 15 - Επιστροφή ύστερα από άδε...

Άρθρο 16 - Άδεια πατρότητας και υιο...

TITΛΟΣ III - ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Ένδικα βοηθήματα και επιβο...

ΤΜΗΜΑ 1 - Ένδικα βοηθήματα...

Άρθρο 17 - Προάσπιση των δικαιωμ...

Άρθρο 18 - Αποζημίωση ή αντιστάθ...

ΤΜΗΜΑ 2 - Βάρος αποδείξεως...

Άρθρο 19 - Βάρος αποδείξεως...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Προώθηση της ίσης μεταχείρ...

Άρθρο 20 - Φορείς αρμόδιοι για την ...

Άρθρο 21 - Κοινωνικός διάλογος...

Άρθρο 22 - Διάλογος με μη κυβερνητι...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Γενικές οριζόντιες διατάξε...

Άρθρο 23 - Συμμόρφωση...

Άρθρο 24 - Προστασία έναντι αντιπο...

Άρθρο 25 - Κυρώσεις...

Άρθρο 26 - Πρόληψη διακρίσεων...

Άρθρο 27 - Ελάχιστες προϋποθέσεις...

Άρθρο 28 - Σχέση με κοινοτικές και ...

Άρθρο 29 - Συνεκτίμηση της ισότητα...

Άρθρο 30 - Διαβίβαση πληροφοριών...

TITΛΟΣ IV - ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 31 - Εκθέσεις...

Άρθρο 32 - Επανεξέταση...

Άρθρο 33 - Εφαρμογή...

Άρθρο 34 - Κατάργηση...

Άρθρο 35 - Έναρξη ισχύος...

Άρθρο 36 - Αποδέκτες...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I - ...

ΜΕΡΟΣ A - Καταργηθείσες οδηγίες με τ...

ΜΕΡΟΣ B - Κατάλογος των προθεσμιών γ...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ - Πίνακας αντιστοιχίας...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Προώθηση της ίσης μεταχείρισης — διάλογος

Άρθρο 20 - Φορείς αρμόδιοι για την ισότητα

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν και λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για
έναν ή περισσότερους φορείς για την προώθηση, την ανάλυση, την
παρακολούθηση και την υποστήριξη της ίσης μεταχείρισης όλων των
προσώπων, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου. Οι φορείς αυτοί μπορεί να
αποτελούν μέρος οργανισμών με αρμοδιότητες σε εθνικό επίπεδο για
την προάσπιση των ανθρώπινων ή των ατομικών δικαιωμάτων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμοδιότητες των εν λόγω
φορέων περιλαμβάνουν:
α) την παροχή ανεξάρτητης συνδρομής προς τα θύματα
διακρίσεων όταν καταγγέλλουν διακριτική μεταχείριση, με
την επιφύλαξη του δικαιώματος των θυμάτων και των ενώσεων,
οργανισμών ή άλλων νομικών οντοτήτων περί των οποίων το
άρθρο 17 παράγραφος 2·
β) τη διενέργεια ανεξάρτητων ερευνών για τις διακρίσεις·
γ) τη δημοσίευση ανεξάρτητων εκθέσεων και τη διατύπωση
συστάσεων για κάθε θέμα που αφορά τις διακρίσεις αυτές·
δ) στο κατάλληλο επίπεδο, την ανταλλαγή διαθέσιμων
πληροφοριών με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς φορείς, όπως
τυχόν μελλοντικό Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των
Φύλων.

Άρθρο 21 - Κοινωνικός διάλογος

1. Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις εθνικές παραδόσεις και
πρακτικές, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προώθησης του
κοινωνικού διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων με σκοπό την
προαγωγή της ίσης μεταχείρισης, συμπεριλαμβανομένης,
παραδείγματος χάριν, της παρακολούθησης των πρακτικών στο
χώρο εργασίας, αλλά και όσον αφορά την πρόσβαση στην
απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και την επαγγελματική
εξέλιξη καθώς και μέσω της παρακολούθησης των συλλογικών
συμβάσεων, των κωδίκων δεοντολογίας, της έρευνας ή της
ανταλλαγής εμπειριών και ορθών πρακτικών.
2. Όταν τούτο συνάδει με τις εθνικές παραδόσεις και πρακτικές, τα
κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους κοινωνικούς εταίρους, χωρίς να
θίγουν την αυτονομία τους, να προάγουν την ισότητα μεταξύ ανδρών
και γυναικών καθώς και ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις με στόχο την
καλύτερη εναρμόνιση του επαγγελματικού και του ιδιωτικού βίου
και να συνάπτουν στο ενδεδειγμένο επίπεδο συμφωνίες για τη
θέσπιση κανόνων κατά των διακρίσεων στους τομείς του άρθρου 1
που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συλλογικών
διαπραγματεύσεων. Οι συμφωνίες αυτές πληρούν τις διατάξεις της
παρούσας οδηγίας και τα σχετικά εθνικά μέτρα εφαρμογής.
3. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, σύμφωνα με το εθνικό τους
δίκαιο, τις συλλογικές τους συμβάσεις ή τις πρακτικές τους, τους
εργοδότες να προάγουν την ισότητα ανδρών και γυναικών με τρόπο
προγραμματισμένο και συστηματικό στον εργασιακό χώρο καθώς και
όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική
κατάρτιση και εξέλιξη.
4. Για το σκοπό αυτό, οι εργοδότες ενθαρρύνονται να παρέχουν
τακτικά τις κατάλληλες πληροφορίες στους εργαζομένους ή/και τους
εκπροσώπους τους σε ό, τι αφορά την ίση μεταχείριση ανδρών και
γυναικών στην επιχείρηση.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν επισκόπηση της
αναλογίας ανδρών/γυναικών στις διάφορες βαθμίδες του
οργανισμού, τις αμοιβές τους και τις διαφορές των αμοιβών, καθώς
και τα ενδεχόμενα μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης σε
συνεργασία με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

Άρθρο 22 - Διάλογος με μη κυβερνητικές οργανώσεις

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν το διάλογο με τις σχετικές μη
κυβερνητικές οργανώσεις που έχουν, σύμφωνα με το εθνικό τους
δίκαιο και την εθνική τους πρακτική, νόμιμο συμφέρον να
συμβάλλουν στην καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου,
προκειμένου να προωθηθεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης.
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.