Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Ν.3304/2005 Αρχή της ίσης μεταχείρισης

Άρθρα Νόμου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 1 - Σκοπός...

Άρθρο 2 - Η αρχή της ίσης μεταχείρισ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ...

Άρθρο 3 - Η έννοια των διακρίσεων...

Άρθρο 4 - Πεδίο εφαρμογής...

Άρθρο 5 - Ουσιαστικές και καθοριστικ...

Άρθρο 6 - Θετική δράση...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ - ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ Θ...

Άρθρο 7 - Η έννοια των διακρίσεων...

Άρθρο 8 - Πεδίο εφαρμογής...

Άρθρο 9 - Επαγγελματικές απαιτήσεις...

Άρθρο 10 - Εύλογες προσαρμογές γιατα ...

Άρθρο 11 - Δικαιολογημένη διαφορετικ...

Άρθρο 12 - Θετική δράση και ειδικά μέτ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ...

Άρθρο 13 - Παροχή προστασίας...

Άρθρο 14 - Βάρος αποδείξεως...

Άρθρο 15 - Προστασία έναντι αντιμέτρω...

Άρθρο 16 - Ποινικές κυρώσεις...

Άρθρο 17 - Διοικητικές κυρώσεις...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ - ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ...

Άρθρο 18 - Κοινωνικός διάλογος...

Άρθρο 19 - Φορείς προώθησης της αρχής ...

Άρθρο 20 - (Συνήγορος του Πολίτη)...

Άρθρο 21 - Σύσταση Επιτροπής Ίσης Μετ...

Άρθρο 22 - Αρμοδιότητες της Επιτροπής...

Άρθρο 23 - Υπηρεσία Ίσης Μεταχείρισης...

Άρθρο 24 - Λοιπές διατάξεις...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 25 - (Τήρηση ευνοϊκότερων διατά...

Άρθρο 26 - (Ακυρότητα αντίθετης διάτα...

Άρθρο 27 - (Επέκταση προστασίας της δι...

Άρθρο 28 - Έναρξη ισχύος...

Άρθρο 7 - Η έννοια των διακρίσεων

1. Προκειμένου για διακρίσεις λόγω θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης:
α) συντρέχει άμεση διάκριση, όταν, για έναν από τους λόγους αυτούς, ένα πρόσωπο υφίσταται μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν της οποίας τυγχάνει, έτυχε ή θα ετύγχανε άλλο πρόσωπο σε ανάλογη κατάσταση.
β) συντρέχει έμμεση διάκριση, όταν μια φαινομενικά ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική μπορεί να θέσει πρόσωπα ορισμένων θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, ορισμένης αναπηρίας, μιας ορισμένης ηλικίας ή ενός ορισμένου γενετήσιου προσανατολισμού, σε μειονεκτική θέση συγκριτικά με άλλα πρόσωπα. Δεν συνιστά ανεπίτρεπτη έμμεση διάκριση τέτοια διάταξη, κριτήριο ή πρακτική, όταν δικαιολογείται αντικειμενικά από έναν θεμιτό σκοπό και τα μέσα επίτευξής του είναι πρόσφορα και αναγκαία ή όταν αφορά άτομα με αναπηρία και μέτρα που λαμβάνονται υπέρ αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 10 του παρόντος και το άρθρο 21 παράγραφος 6 του Συντάγματος.
2. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν θίγουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την τήρηση της δημόσιας ασφάλειας, τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης, την πρόληψη ποινικών παραβάσεων, την προστασία της υγείας και την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων.
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.