Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Οδηγία 2006/54/ΕΚ Αρχή της ίσης μεταχείρισης

Άρθρα Νόμου

ΤΙΤΛΟΣ I - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 1 - Σκοπός...

Άρθρο 2 - Ορισμοί...

Άρθρο 3 - Θετική δράση...

TITΛΟΣ II - ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Ισότητα της αμοιβής...

Άρθρο 4 - Απαγόρευση διακρίσεων...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Ίση μεταχείριση στα επαγγε...

Άρθρο 5 - Απαγόρευση διακρίσεων...

Άρθρο 6 - Προσωπικό πεδίο εφαρμογ...

Άρθρο 7 - Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογ...

Άρθρο 8 - Εξαιρέσεις από το καθ’ ύ...

Άρθρο 9 - Παραδείγματα διακρίσεων...

Άρθρο 10 - Εφαρμογή ως προς τους αυ...

Άρθρο 11 - Δυνατότητα αναβολής ως π...

Άρθρο 12 - Αναδρομική ισχύς...

Άρθρο 13 - Μεταβλητή ηλικία συνταξ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Ίση μεταχείριση σε σχέση με...

Άρθρο 14 - Απαγόρευση διακρίσεων...

Άρθρο 15 - Επιστροφή ύστερα από άδε...

Άρθρο 16 - Άδεια πατρότητας και υιο...

TITΛΟΣ III - ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Ένδικα βοηθήματα και επιβο...

ΤΜΗΜΑ 1 - Ένδικα βοηθήματα...

Άρθρο 17 - Προάσπιση των δικαιωμ...

Άρθρο 18 - Αποζημίωση ή αντιστάθ...

ΤΜΗΜΑ 2 - Βάρος αποδείξεως...

Άρθρο 19 - Βάρος αποδείξεως...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Προώθηση της ίσης μεταχείρ...

Άρθρο 20 - Φορείς αρμόδιοι για την ...

Άρθρο 21 - Κοινωνικός διάλογος...

Άρθρο 22 - Διάλογος με μη κυβερνητι...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Γενικές οριζόντιες διατάξε...

Άρθρο 23 - Συμμόρφωση...

Άρθρο 24 - Προστασία έναντι αντιπο...

Άρθρο 25 - Κυρώσεις...

Άρθρο 26 - Πρόληψη διακρίσεων...

Άρθρο 27 - Ελάχιστες προϋποθέσεις...

Άρθρο 28 - Σχέση με κοινοτικές και ...

Άρθρο 29 - Συνεκτίμηση της ισότητα...

Άρθρο 30 - Διαβίβαση πληροφοριών...

TITΛΟΣ IV - ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 31 - Εκθέσεις...

Άρθρο 32 - Επανεξέταση...

Άρθρο 33 - Εφαρμογή...

Άρθρο 34 - Κατάργηση...

Άρθρο 35 - Έναρξη ισχύος...

Άρθρο 36 - Αποδέκτες...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I - ...

ΜΕΡΟΣ A - Καταργηθείσες οδηγίες με τ...

ΜΕΡΟΣ B - Κατάλογος των προθεσμιών γ...

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ - Πίνακας αντιστοιχίας...

TITΛΟΣ III - ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Ένδικα βοηθήματα και επιβολή του δικαίου

ΤΜΗΜΑ 1 - Ένδικα βοηθήματα

Άρθρο 17 - Προάσπιση των δικαιωμάτων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, ύστερα από ενδεχόμενη
προσφυγή σε άλλες αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένων των
τυχόν διαδικασιών συνδιαλλαγής εφόσον κρίνονται απαραίτητες,
κάθε πρόσωπο που θεωρεί εαυτό ζημιωθέν από τη μη τήρηση της
αρχής της ίσης μεταχείρισης έχει πρόσβαση σε δικαστικές
διαδικασίες για την επιβολή των υποχρεώσεων που απορρέουν από
την παρούσα οδηγία, ακόμη και εάν η σχέση στο πλαίσιο της οποίας
εικάζεται ότι σημειώθηκε η διάκριση έχει λήξει.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ενώσεις, οργανώσεις ή
άλλες νομικές οντότητες, οι οποίες έχουν, σύμφωνα με τα κριτήρια
του εθνικού τους δικαίου, νόμιμο συμφέρον να διασφαλίσουν ότι
τηρούνται οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας, μπορούν να κινήσουν,
είτε εξ ονόματος του ενάγοντος είτε προς υπεράσπισή του, και με την
έγκρισή του, κάθε δικαστική ή/και διοικητική διαδικασία
προβλεπόμενη για την πραγμάτωση των εκ της παρούσας οδηγίας
υποχρεώσεων.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν θίγουν τις εθνικές διατάξεις περί των
προθεσμιών εγέρσεως αγωγής σχετικά με την αρχή της ίσης
μεταχείρισης.
Άρθρο 18 - Αποζημίωση ή αντιστάθμιση
Τα κράτη μέλη εισάγουν στην εθνική έννομη τάξη τα αναγκαία μέτρα
για να εξασφαλίζεται πραγματική και αποτελεσματική αποζημίωση ή
αντιστάθμιση, όπως καθορίζεται από τα κράτη μέλη, για την απώλεια
και τη ζημία που υφίσταται ένα πρόσωπο ως αποτέλεσμα διάκρισης
λόγω φύλου, κατά τρόπο αποτρεπτικό και ανάλογο προς την
υποσθείσα ζημία. Η εν λόγω αποζημίωση ή αντιστάθμιση δεν μπορεί
να περιορισθεί εκ των προτέρων από καθορισμένο ανώτατο όριο,
εκτός από τις περιπτώσεις όπου ο εργοδότης μπορεί να αποδείξει ότι
η μόνη ζημία που υπέστη ο αιτών συνεπεία διάκρισης κατά την
έννοια της παρούσας οδηγίας έγκειται στην άρνηση να ληφθεί υπόψη
η αίτηση εργασίας του.

ΤΜΗΜΑ 2 - Βάρος αποδείξεως

Άρθρο 19 - Βάρος αποδείξεως
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα, σύμφωνα με τα
εθνικά τους δικαστικά συστήματα, ώστε να επιβάλλεται στον
εναγόμενο να αποδείξει ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της
ίσης μεταχείρισης, όταν πρόσωπο που κρίνει ότι θίγεται από τη μη
τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης επικαλείται, ενώπιον
δικαστηρίου ή άλλης αρμόδιας αρχής, πραγματικά περιστατικά από
τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη άμεσης ή έμμεσης διάκρισης.
2. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν
αποδεκτικούς κανόνες ευνοϊκότερους για τον ενάγοντα.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την παράγραφο 1
σε διαδικασίες κατά τις οποίες εναπόκειται στο δικαστήριο ή σε άλλη
αρμόδια αρχή να διερευνήσει τα πραγματικά περιστατικά της
υπόθεσης.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται επίσης:
α) στις περιπτώσεις που καλύπτονται από το άρθρο 141 της
συνθήκης και, καθόσον υπάρχει διακριτική μεταχείριση λόγω
φύλου, από τις οδηγίες 92/85/ΕΟΚ και 96/34/ΕΚ·
β) σε κάθε αστική ή διοικητική διαδικασία που αφορά το δημόσιο
ή τον ιδιωτικό τομέα και προβλέπει μέσα αποκατάστασης βάσει
του εθνικού δικαίου κατ’ εφαρμογή των μέτρων του στοιχείου
α), εξαιρουμένων των εξωδίκων εκουσίων διαδικασιών ή των
διαδικασιών που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο.
5. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις ποινικές διαδικασίες,
εκτός εάν τα κράτη μέλη ορίζουν διαφορετικά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 - Προώθηση της ίσης μεταχείρισης — διάλογος

Άρθρο 20 - Φορείς αρμόδιοι για την ισότητα

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν και λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για
έναν ή περισσότερους φορείς για την προώθηση, την ανάλυση, την
παρακολούθηση και την υποστήριξη της ίσης μεταχείρισης όλων των
προσώπων, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου. Οι φορείς αυτοί μπορεί να
αποτελούν μέρος οργανισμών με αρμοδιότητες σε εθνικό επίπεδο για
την προάσπιση των ανθρώπινων ή των ατομικών δικαιωμάτων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμοδιότητες των εν λόγω
φορέων περιλαμβάνουν:
α) την παροχή ανεξάρτητης συνδρομής προς τα θύματα
διακρίσεων όταν καταγγέλλουν διακριτική μεταχείριση, με
την επιφύλαξη του δικαιώματος των θυμάτων και των ενώσεων,
οργανισμών ή άλλων νομικών οντοτήτων περί των οποίων το
άρθρο 17 παράγραφος 2·
β) τη διενέργεια ανεξάρτητων ερευνών για τις διακρίσεις·
γ) τη δημοσίευση ανεξάρτητων εκθέσεων και τη διατύπωση
συστάσεων για κάθε θέμα που αφορά τις διακρίσεις αυτές·
δ) στο κατάλληλο επίπεδο, την ανταλλαγή διαθέσιμων
πληροφοριών με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς φορείς, όπως
τυχόν μελλοντικό Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των
Φύλων.

Άρθρο 21 - Κοινωνικός διάλογος

1. Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις εθνικές παραδόσεις και
πρακτικές, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προώθησης του
κοινωνικού διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων με σκοπό την
προαγωγή της ίσης μεταχείρισης, συμπεριλαμβανομένης,
παραδείγματος χάριν, της παρακολούθησης των πρακτικών στο
χώρο εργασίας, αλλά και όσον αφορά την πρόσβαση στην
απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και την επαγγελματική
εξέλιξη καθώς και μέσω της παρακολούθησης των συλλογικών
συμβάσεων, των κωδίκων δεοντολογίας, της έρευνας ή της
ανταλλαγής εμπειριών και ορθών πρακτικών.
2. Όταν τούτο συνάδει με τις εθνικές παραδόσεις και πρακτικές, τα
κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους κοινωνικούς εταίρους, χωρίς να
θίγουν την αυτονομία τους, να προάγουν την ισότητα μεταξύ ανδρών
και γυναικών καθώς και ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις με στόχο την
καλύτερη εναρμόνιση του επαγγελματικού και του ιδιωτικού βίου
και να συνάπτουν στο ενδεδειγμένο επίπεδο συμφωνίες για τη
θέσπιση κανόνων κατά των διακρίσεων στους τομείς του άρθρου 1
που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συλλογικών
διαπραγματεύσεων. Οι συμφωνίες αυτές πληρούν τις διατάξεις της
παρούσας οδηγίας και τα σχετικά εθνικά μέτρα εφαρμογής.
3. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, σύμφωνα με το εθνικό τους
δίκαιο, τις συλλογικές τους συμβάσεις ή τις πρακτικές τους, τους
εργοδότες να προάγουν την ισότητα ανδρών και γυναικών με τρόπο
προγραμματισμένο και συστηματικό στον εργασιακό χώρο καθώς και
όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική
κατάρτιση και εξέλιξη.
4. Για το σκοπό αυτό, οι εργοδότες ενθαρρύνονται να παρέχουν
τακτικά τις κατάλληλες πληροφορίες στους εργαζομένους ή/και τους
εκπροσώπους τους σε ό, τι αφορά την ίση μεταχείριση ανδρών και
γυναικών στην επιχείρηση.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν επισκόπηση της
αναλογίας ανδρών/γυναικών στις διάφορες βαθμίδες του
οργανισμού, τις αμοιβές τους και τις διαφορές των αμοιβών, καθώς
και τα ενδεχόμενα μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης σε
συνεργασία με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

Άρθρο 22 - Διάλογος με μη κυβερνητικές οργανώσεις

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν το διάλογο με τις σχετικές μη
κυβερνητικές οργανώσεις που έχουν, σύμφωνα με το εθνικό τους
δίκαιο και την εθνική τους πρακτική, νόμιμο συμφέρον να
συμβάλλουν στην καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου,
προκειμένου να προωθηθεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Γενικές οριζόντιες διατάξεις

Άρθρο 23 - Συμμόρφωση

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να
διασφαλίσουν ότι:
α) τυχόν νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις,
αντίθετες προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης, καταργούνται·
β) διατάξεις ατομικών ή συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών,
εσωτερικών κανονισμών επιχειρήσεων ή κανόνων διεπόντων τα
ανεξάρτητα επαγγέλματα και εργασίες και τις οργανώσεις
εργαζομένων και εργοδοτών, ή τυχόν άλλων ρυθμίσεων, που
αντιβαίνουν προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης, είναι άκυρες,
ακυρώσιμες ή τροποποιούνται·
γ) τα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που
περιέχουν διατάξεις του είδους αυτού δύνανται να μην
τυγχάνουν εγκρίσεως ή να μην παρατείνονται με διοικητικά
μέτρα.

Άρθρο 24 - Προστασία έναντι αντιποίνων

Τα κράτη μέλη εισάγουν στην εθνική έννομη τάξη τα μέτρα που
απαιτούνται για την προστασία των εργαζομένων, περιλαμβανομένων
και εκείνων που είναι εκπρόσωποι των εργαζομένων όπως προβλέπει
η εθνική νομοθεσία ή/και πρακτική, κατά της απόλυσης ή άλλης
δυσμενούς μεταχείρισης που θα συνιστούσε αντίδραση του εργοδότη
σε καταγγελία εντός της επιχείρησης ή σε κίνηση δικαστικής
διαδικασίας με στόχο να επιβάλει τη συμμόρφωση προς την αρχή της
ίσης μεταχείρισης.

Άρθρο 25 - Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις σε
περίπτωση παραβίασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ’
εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία
μέτρα επιβολής τους. Οι κυρώσεις οι οποίες μπορεί να
περιλαμβάνουν την καταβολή αποζημίωσης στο θύμα, πρέπει να
είναι αποτελεσματικές, ανάλογες με την παράβαση και αποτρεπτικές.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή το
αργότερο έως τις 5 Οκτωβρίου 2005 και της κοινοποιούν επίσης
κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους αμελλητί.

Άρθρο 26 - Πρόληψη διακρίσεων

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, βάσει της νομοθεσίας τους, των
συλλογικών συμβάσεων ή της πρακτικής, τους εργοδότες και τους
αρμοδίους για την πρόσβαση στην επαγγελματική κατάρτιση να
εισάγουν αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη κάθε μορφής
διάκρισης βάσει φύλου, και ιδίως της παρενόχλησης και της
σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας ή όσον αφορά την
πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και
εξέλιξη.

Άρθρο 27 - Ελάχιστες προϋποθέσεις

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις
που είναι ευνοϊκότερες για την προστασία της αρχής της ίσης
μεταχείρισης από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
2. Η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν αποτελεί σε καμία
περίπτωση επαρκή λόγο για τη μείωση του επιπέδου προστασίας των
εργαζομένων στους τομείς που καλύπτονται από αυτήν, με την
επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να θεσπίζουν,
ανάλογα με την εξέλιξη της κατάστασης, νομοθετικές, κανονιστικές ή
διοικητικές διατάξεις διαφορετικές από αυτές που υφίστανται κατά
τη στιγμή της κοινοποίησης της παρούσας οδηγίας, εφόσον
πληρούνται οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 28 - Σχέση με κοινοτικές και εθνικές διατάξεις

1. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις περί προστασίας των
γυναικών ιδίως για την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα.
2. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις της οδηγίας 96/34/ΕΚ
και της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ.

Άρθρο 29 - Συνεκτίμηση της ισότητας ανδρών και γυναικών

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ενεργώς υπόψη το στόχο της ισότητας
ανδρών και γυναικών κατά τη σύνταξη και την εφαρμογή
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων, πολιτικών
και δραστηριοτήτων στους τομείς που μνημονεύονται στην παρούσα
οδηγία.

Άρθρο 30 - Διαβίβαση πληροφοριών

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα που λαμβάνονται κατ’
εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, καθώς και οι διατάξεις που ήδη
ισχύουν, να γνωστοποιούνται σε όλους τους ενδιαφερομένους με
όλα τα κατάλληλα μέσα, και, ενδεχομένως, στον εργασιακό χώρο.
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.