Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Άρθρο 5 - (Υπολογισμός αποζημίωσης απόλυσης)

1.Ο υπολογισμός της αποζημιώσεως γίνεται βάσει των τακτικών αποδοχών του τελευταίου
μηνός υπό καθεστώς πλήρους απασχολήσεως. Κατά τον υπολογισμόν τούτον προκειμένου
περί υπαλλήλου, αι μηνιαίαι αυτού αποδοχαί δεν λαμβάνονται υπ' όψει καθ' ό ποσόν
υπερβαίνουν το οκταπλάσιον του ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτου, πολλαπλασιαζόμενον
επί τον αριθμόν 30.
2. Η αποζημίωσις των μισθωτών των αμειβομένων επί ποσοστοίς κατ' αποκοπήν ή μονάδα
παραγομένης εργασίας υπολογίζεται, βάσει του μέσου όρου των αποδοχών αυτών των δύο
τελευταίων προ της καταγγελίας της σχέσεως εργασίας μηνών. Πάντως το ποσόν ταύτης δεν
δύναται να είναι κατώτερον του προκύπτοντος επί τη βάσει της μισθολογικής κλάσεως, εις ην
ο μισθωτός κατατάσσεται κατά το άρθρ. 25 του Α.Ν. 1846/51.
3. Η καταγγελία της εργασιακής σχέσης θεωρείται έγκυρη, εφόσον έχει γίνει εγγράφως, έχει
καταβληθεί η οφειλόμενη αποζημίωση και έχει καταχωρηθεί η απασχόληση του απολυόμενου
στα τηρούμενα για το Ι.Κ.Α. μισθολόγια ή έχει ασφαλιστεί ο απολυόμενος.
Η καθυστέρηση δόσης της αποζημίωσης από τις στην παρ.1 εδ. β του άρθρου 2, οφειλόμενες
και η μη καταχώρηση κατά τα ανωτέρω του εργαζόμενου στα μισθολόγια του Ι.Κ.Α. ή η μη
ασφάλισή του συνεπάγονται την ακυρότητα της καταγγελίας και ο διαδρομών χρόνος
θεωρείται ως χρόνος συνέχισης της εργασίας του.
Στην περίπτωση αυτή ο εργοδότης υποχρεούται στην καταβολή του συνόλου των
εργοδοτικών εισφορών προς το Ι.Κ.Α. και τους λοιπούς ασφαλιστικούς οργανισμούς, χωρίς
να δικαιούται να αναζητήσει την αποζημίωση που κατέβαλε.
Η αποζημίωση που έχει καταβληθεί συμψηφίζεται με τις οφειλόμενες λόγω της ακύρωσης της
καταγγελίας τακτικές αποδοχές, ο δε υπάλληλος υποχρεούται να καταβάλει στο Ι.Κ.Α. ή
άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς τις αναλογούσες σε αυτόν εργατικές εισφορές .
[Η παρ.3 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με την παρ.4 άρθρ.2 Ν. 2556/1997(ΦΕΚ Α΄ 270)]
3. Η καταγγελία της εργασιακής σχέσεως θεωρείται έγκυρος εφ' όσον γίνη εγγράφως και
καταβληθή η οφειλομένη αποζημιώσις. Η καθυστέρησις δόσεως της αποζημιώσεως εκ των εν
παρ. 1 εδ. β' του αρθρ. 2 οφειλομένων επάγεται ακυρότητα της καταγγελίας, του
διαδραμόντος χρόνου λογιζομένου ως εν συνεχεία χρόνου υπηρεσίας. Εν τη περιπτώσει
ταύτη ο εργοδότης υποχρεούται εις καταβολήν του συνόλου των εργοδοτικών εισφορών προς
τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, χωρίς να δικαιούται να αναζητήση την καταβληθείσαν
αποζημίωσιν. Η χορηγηθείσα αποζημίωσις συμψηφίζεται προς τας οφειλομένας λόγω της
ακυρώσεως της καταγγελίας τακτικάς αποδοχάς, ο δε υπάλληλος υποχρεούται όπως
καταβάλη το σύνολον των υπ' αυτού οφειλομένων εισφορών προς τους ασφαλιστικούς
οργανισμούς.
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.