Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Οδηγία 2006/123/ΕΚ-Υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά

Άρθρα Νόμου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 1 - Αντικείμενο...

Άρθρο 2 - Πεδίο εφαρμογής...

Άρθρο 3 - Σχέση με άλλες διατάξεις το...

Άρθρο 4 - Ορισμοί...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ...

Άρθρο 5 - Απλούστευση των διαδικασιώ...

Άρθρο 6 - Ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης...

Άρθρο 7 - Δικαίωμα ενημέρωσης...

Άρθρο 8 - Ηλεκτρονική διεκπεραίωση δ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑ...

Άρθρο 9 - Συστήματα χορήγησης άδειας...

Άρθρο 10 - Προϋποθέσεις για τη χορήγη...

Άρθρο 11 - Διάρκεια της άδειας...

Άρθρο 12 - Επιλογή μεταξύ περισσοτέρω...

Άρθρο 13 - Διαδικασίες για τη χορήγησ...

Άρθρο 14 - Απαιτήσεις που απαγορεύοντ...

Άρθρο 15 - Απαιτήσεις που πρέπει να αξ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ - ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕ...

Άρθρο 16 - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών...

Άρθρο 17 - Συμπληρωματικές παρεκκλίσ...

Άρθρο 18 - Παρεκκλίσεις για μεμονωμέν...

Άρθρο 19 - Περιορισμοί που απαγορεύον...

Άρθρο 20 - Μη εισαγωγή διακρίσεων...

Άρθρο 21 - Βοήθεια για τους αποδέκτες...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄ - ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ...

Άρθρο 22 - Πληροφορίες για τους παρόχ...

Άρθρο 23 - Ασφάλιση επαγγελματικής ευ...

Άρθρο 24 - Εμπορικές επικοινωνίες των...

Άρθρο 25 - Δραστηριότητες πολλαπλών ε...

Άρθρο 26 - Πολιτική ποιότητας των υπη...

Άρθρο 27 - Επίλυση διαφορών...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ...

Άρθρο 28 - Αμοιβαία συνδρομή - Γενικές...

Άρθρο 29 - Γενικές υποχρεώσεις για το ...

Άρθρο 30 - Εποπτεία από το κράτος μέλο...

Άρθρο 31 - Εποπτεία από το κράτος μέλο...

Άρθρο 32 - Μηχανισμός προειδοποίησης...

Άρθρο 33 - Πληροφορίες σχετικά με την ...

Άρθρο 34 - Συνοδευτικά μέτρα...

Άρθρο 35 - Αμοιβαία συνδρομή σε περιπ...

Άρθρο 36 - Μέτρα εφαρμογής...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ΄ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ...

Άρθρο 37 - Κώδικες δεοντολογίας σε κο...

Άρθρο 38 - Συμπληρωματική εναρμόνιση...

Άρθρο 39 - Αμοιβαία αξιολόγηση...

Άρθρο 40 - Διαδικασία επιτροπής...

Άρθρο 41 - Ρήτρα αναθεώρησης...

Άρθρο 42 - Τροποποίηση της οδηγίας 98/27...

Άρθρο 43 - Προστασία δεδομένων προσωπ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ...

Άρθρο 44 - Ενσωμάτωση στο εθνικό δίκα...

Άρθρο 45 - Έναρξη ισχύος...

Άρθρο 46 - Αποδέκτες...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1 - Αντικείμενο

1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τις γενικές διατάξεις που διευκολύνουν την

άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών και την ελεύθερη

κυκλοφορία των υπηρεσιών, διατηρώντας ταυτόχρονα υψηλό ποιοτικό επίπεδο

υπηρεσιών.

2. Η παρούσα οδηγία δεν αφορά την ελευθέρωση των υπηρεσιών γενικού

οικονομικού ενδιαφέροντος που επιφυλάσσονται αποκλειστικά σε δημόσιους ή

ιδιωτικούς φορείς ούτε την ιδιωτικοποίηση δημόσιων φορέων παροχής υπηρεσιών.

3. Η παρούσα οδηγία δεν αφορά την κατάργηση μονοπωλίων παροχής υπηρεσιών ούτε

τις ενισχύσεις τις οποίες χορηγούν τα κράτη μέλη και οι οποίες διέπονται από

τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού.

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την ελευθερία των κρατών μελών να ορίζουν, σύμφωνα

με το κοινοτικό δίκαιο, ποιες υπηρεσίες θεωρούν γενικού οικονομικού

ενδιαφέροντος, πώς θα πρέπει να οργανώνονται και να χρηματοδοτούνται οι εν

λόγω υπηρεσίες, τηρουμένων των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, και σε ποιες

ειδικές υποχρεώσεις θα πρέπει να υπόκεινται.

4. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα μέτρα που λαμβάνονται σε κοινοτικό ή εθνικό

επίπεδο, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, με σκοπό την προστασία ή την

προώθηση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας ή του πλουραλισμού των

μέσων μαζικής επικοινωνίας.

5. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους κανόνες ποινικού δικαίου των κρατών μελών.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να περιορίζουν την ελευθερία παροχής

υπηρεσιών εφαρμόζοντας διατάξεις ποινικού δικαίου οι οποίες ρυθμίζουν ειδικά

ή επηρεάζουν την πρόσβαση σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή

τους, κατά παρέκκλιση των κανόνων της παρούσας οδηγίας.

6. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το εργατικό δίκαιο, ήτοι οποιαδήποτε νομική ή

συμβατική διάταξη περί όρων απασχολήσεως ή όρων εργασίας, περιλαμβανομένης

της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία, και περί των σχέσεων μεταξύ

εργοδοτών και εργαζομένων, την οποία εφαρμόζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το

εθνικό δίκαιο που σέβεται το κοινοτικό δίκαιο. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει

επίσης την νομοθεσία των κρατών μελών στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.

7. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως

αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη και στο κοινοτικό δίκαιο. Ωσαύτως δεν θίγει το

δικαίωμα διαπραγμάτευσης, σύναψης και εφαρμογής συλλογικών συμβάσεων και το

δικαίωμα εργατικών κινητοποιήσεων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις εθνικές

πρακτικές που σέβονται το κοινοτικό δίκαιο.

Άρθρο 2 - Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις υπηρεσίες παρόχων εγκατεστημένων σε

κράτος μέλος.

2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) στις μη οικονομικές υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος·

β) στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, όπως αυτές που αφορούν τράπεζες,

πιστώσεις, ασφαλίσεις και αντασφαλίσεις, επαγγελματικές ή προσωπικές

συντάξεις, χρεόγραφα, επενδύσεις, ταμεία, πληρωμές, συμβουλές επενδύσεων,

συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών που απαριθμούνται στο Παράρτημα Ι της

οδηγίας 2006/48/ΕΚ·

γ) στις υπηρεσίες και τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών καθώς και στις

συναφείς εγκαταστάσεις και υπηρεσίες όσον αφορά τα θέματα που ρυθμίζονται από

τις οδηγίες 2002/19/EK, 2002/20/EK, 2002/21/EK, 2002/22/EK και 2002/58/EK·

δ) υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των λιμενικών

υπηρεσιών, που εμπίπτουν στο πεδίο του τίτλου V της συνθήκης·

ε) στις υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία εύρεσης προσωρινής εργασίας·

στ) στις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, είτε παρέχονται μέσω

εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης είτε όχι, και ανεξάρτητα από τον τρόπο

με τον οποίο οργανώνονται και χρηματοδοτούνται οι εν λόγω υπηρεσίες σε εθνικό

επίπεδο ή από το αν είναι δημόσιες ή ιδιωτικές·

ζ) στις οπτικοακουστικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των κινηματογραφικών

υπηρεσιών, ανεξάρτητα από τον τρόπο παραγωγής, διανομής ή μετάδοσής τους, και

στις ραδιοφωνικές εκπομπές·

η) στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών τυχηρών παιγνίων στα οποία ο παίκτης

στοιχηματίζει νομισματική αξία, συμπεριλαμβανομένων των λαχειοφόρων αγορών,

των τυχηρών παιγνίων σε καζίνα και των συναλλαγών που αφορούν στοιχήματα·

θ) στις δραστηριότητες που συνδέονται με την άσκηση δημόσιας εξουσίας, όπως

ορίζεται στο άρθρο 45 της συνθήκης·

ι) στις κοινωνικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την κοινωνική στέγαση, την

παιδική μέριμνα και τη στήριξη των οικογενειών και των ατόμων που έχουν

μονίμως ή προσωρινώς ανάγκη, οι οποίες παρέχονται από το κράτος, από παρόχους

για λογαριασμό του κράτους ή από φιλανθρωπικές οργανώσεις αναγνωρισμένες από

το κράτος·

ια) στις ιδιωτικές υπηρεσίες ασφαλείας·

ιβ) στις υπηρεσίες των συμβολαιογράφων και των δικαστικών επιμελητών, που

διορίζονται με επίσημη πράξη της Διοικήσεως.

3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στον τομέα της φορολογίας.

Άρθρο 3 - Σχέση με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου

1. Αν οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας έρχονται σε σύγκρουση με διάταξη

άλλης κοινοτικής πράξης που ρυθμίζει τις ειδικές πτυχές της πρόσβασης και της

άσκησης δραστηριότητας παροχής υπηρεσίας σε ειδικούς τομείς ή ειδικά

επαγγέλματα, η διάταξη της άλλης κοινοτικής πράξης υπερισχύει και εφαρμόζεται

σΆ αυτούς τους ειδικούς τομείς ή τα ειδικά επαγγέλματα. Στις εν λόγω πράξεις

συμπεριλαμβάνονται:

α) η οδηγία 96/71/ΕΚ·

β) ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71·

γ) η οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον

συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των

κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων [23] ·

δ) η οδηγία 2005/36/ΕΚ.

2. Η παρούσα οδηγία δεν αφορά τους κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου,

και ιδίως τους κανόνες που διέπουν το δίκαιο που εφαρμόζεται στις συμβατικές

και εξωσυμβατικές ενοχές, συμπεριλαμβανομένων όσων εξασφαλίζουν ότι οι

καταναλωτές επωφελούνται από την προστασία που τους παρέχουν οι κανόνες περί

προστασίας των καταναλωτών που προβλέπονται στη νομοθεσία περί καταναλωτών

που ισχύει στο δικό τους κράτος μέλος.

3. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας τηρώντας τους

κανόνες της συνθήκης που διέπουν το δικαίωμα εγκατάστασης και την ελεύθερη

κυκλοφορία των υπηρεσιών.

Άρθρο 4 - Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:

1. ως "υπηρεσία" νοείται κάθε μη μισθωτή οικονομική δραστηριότητα, που

παρέχεται κατά κανόνα έναντι αμοιβής, κατά το άρθρο 50 της συνθήκης·

2. ως "πάροχος υπηρεσιών" νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια

κράτους μέλους ή κάθε νομικό πρόσωπο, κατά το άρθρο 48 της συνθήκης,

εγκατεστημένο σε κράτος μέλος, τα οποία προσφέρουν ή παρέχουν μια υπηρεσία·

3. ως "αποδέκτης" νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια κράτους

μέλους ή που επωφελείται από δικαιώματα που του παρέχονται από κοινοτικές

πράξεις ή κάθε νομικό πρόσωπο, κατά το άρθρο 48 της συνθήκης, εγκατεστημένο

σε κράτος μέλος, τα οποία χρησιμοποιούν ή επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν μια

υπηρεσία για επαγγελματικούς ή άλλους σκοπούς·

4. ως "κράτος μέλος εγκατάστασης" νοείται το κράτος μέλος στο έδαφος του

οποίου είναι εγκατεστημένος ο πάροχος της υπηρεσίας·

5. ως "εγκατάσταση" νοείται η πραγματική άσκηση οικονομικής δραστηριότητας,

κατά το άρθρο 43 της συνθήκης, από τον πάροχο για αόριστο χρονικό διάστημα

και με τη δημιουργία σταθερής εγκατάστασης, από την οποία διεξάγεται όντως η

επιχειρηματική δραστηριότητα της παροχής υπηρεσιών·

6. ως "σύστημα χορήγησης άδειας" νοείται κάθε διαδικασία που υποχρεώνει τον

πάροχο ή τον αποδέκτη της υπηρεσίας να υποβάλει αίτηση στην αρμόδια αρχή για

την έκδοση επίσημης ή σιωπηρής απόφασης σχετικά με την πρόσβαση σε

δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή με την άσκησή της·

7. ως "απαίτηση" νοείται κάθε υποχρέωση, απαγόρευση, προϋπόθεση ή όριο που

προβλέπεται στις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις των κρατών

μελών ή προκύπτει από τη νομολογία, τη διοικητική πρακτική, τους κανόνες

επαγγελματικών συλλόγων ή τους συλλογικούς κανόνες επαγγελματικών ενώσεων ή

οργανώσεων που εγκρίνονται στο πλαίσιο της άσκησης της νομικής αυτονομίας

τους· οι κανόνες που προβλέπονται σε συλλογικές συμβάσεις οι οποίες αποτελούν

προϊόν διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων δεν θεωρούνται

απαιτήσεις κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας·

8. ως "επιτακτικοί λόγοι δημόσιου συμφέροντος" νοούνται οι λόγοι που

αναγνωρίζονται ως τέτοιοι στη νομολογία του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων

των ακόλουθων λόγων: δημόσια τάξη· δημόσια ασφάλεια· δημόσια υγεία· προστασία

της χρηματοοικονομικής ισορροπίας του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων·

προστασία των καταναλωτών, των αποδεκτών υπηρεσιών και των εργαζομένων·

δικαιοσύνη των εμπορικών συναλλαγών· καταπολέμηση της απάτης· προστασία του

περιβάλλοντος, περιλαμβανομένου του αστικού περιβάλλοντος· υγεία των ζώων·

διανοητική ιδιοκτησία· διατήρηση της εθνικής ιστορικής και καλλιτεχνικής

κληρονομιάς· στόχοι κοινωνικής πολιτικής και στόχοι πολιτιστικής πολιτικής·

9. ως "αρμόδια αρχή" νοείται κάθε όργανο ή φορέας που είναι υπεύθυνος σε ένα

κράτος μέλος για τον έλεγχο ή τη ρύθμιση δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών,

μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται κυρίως οι διοικητικές αρχές,

συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων που ενεργούν με την ιδιότητα αυτή, οι

επαγγελματικοί σύλλογοι και οι επαγγελματικές ενώσεις ή οργανώσεις, οι

οποίες, στο πλαίσιο της νομικής αυτονομίας τους, ρυθμίζουν με συλλογικό τρόπο

την πρόσβαση στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή τους·

10. ως "κράτος μέλος όπου παρέχεται η υπηρεσία" νοείται το κράτος μέλος όπου

παρέχεται η υπηρεσία από πάροχο υπηρεσιών εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος·

11. ως "νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα" νοείται δραστηριότητα ή σύνολο

επαγγελματικών δραστηριοτήτων, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α),

της οδηγίας 2005/36/ΕΚ·

12. ως "εμπορική επικοινωνία" νοείται κάθε μορφή επικοινωνίας για την έμμεση

ή άμεση προώθηση προϊόντων, υπηρεσιών ή της εικόνας επιχειρήσεων, οργανισμών

ή προσώπων που ασκούν εμπορική, βιομηχανική ή βιοτεχνική δραστηριότητα ή

ασκούν ένα νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα. Δεν συνιστούν από μόνες τους

εμπορικές επικοινωνίες:

α) οι πληροφορίες που επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση στη δραστηριότητα της

επιχείρησης, του οργανισμού ή του προσώπου, ιδίως ένα όνομα τομέα ή μια

διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου·

β) οι επικοινωνίες σχετικά με προϊόντα, με υπηρεσίες ή με την εικόνα της

επιχείρησης, του οργανισμού ή του προσώπου, οι οποίες δημιουργούνται

ανεξάρτητα, ιδίως όταν παρέχονται χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα.
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.