Εργατικοί Νόμοι

Νόμος :

Άρθρο 1 - Προστατευόμενα πρόσωπα

1. Στις διατάξεις του νόμου αυτού υπάγονται οι ακόλουθες κατηγορίες προσώπων:
α. Οι πολύτεκνοι γονείς με τέσσερα τέκνα και άνω, ένα από τα τέκνα πολύτεκνης
οικογένειας και ο επιζών ή ο άγαμος γονέας τριών ανηλίκων τέκνων.
Για την εφαρμογή του νόμου αυτού ως πολύτεκνη οικογένεια νοείται εκείνη που έχει
τουλάχιστον τέσσερα ζώντα τέκνα.
β. Τα άτομα, με ποσοστό αναπηρίας 50% τουλάχιστον, που έχουν περιορισμένες
δυνατότητες για επαγγελματική απασχόληση εξαιτίας οποιασδήποτε χρόνιας
σωματικής ή πνευματικής ή ψυχικής πάθησης ή βλάβης (άτομα με ειδικές ανάγκες),
εφόσον είναι γραμμένα στα μητρώα ανέργων αναπήρων του Οργανισμού
Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ).
[Επίσης προστατεύονται όσοι έχουν τέκνο, αδελφό ή σύζυγο με ποσοστό αναπηρίας
67% και άνω, εξαιτίας βαριών ψυχικών και σωματικών παθήσεων, οι οποίες
διαπιστώνονται από τις αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές του νόμου αυτού. Κατ'
εξαίρεση όταν τα άτομα πάσχουν από νοητική στέρηση ή αυτισμό, για την παροχή
της προστασίας απαιτείται ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό –
ΑΝΤΙΚ. ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΔΑΦΙΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡ. β ΤΗΣ ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 1
ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 10 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 11 ΤΟΥ Ν. 3227/04, ΦΕΚ-31 Α’. ΕΙΧΕ
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 31 ΤΟΥ Ν. 2956/01, ΦΕΚ-258
Α’ ]
γ. Όσοι έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, κατά την έννοια του ν. 1285/1982
(ΦΕΚ 115) και τα τέκνα τους.
Επίσης προστατεύονται :
αα. τα μέλη των αντάρτικων ομάδων που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά
την έννοια του ν. 1285/1982, εφόσον έχουν δωδεκάμηνη τουλάχιστον ευδόκιμη
υπηρεσία στις ομάδες αυτές, η οποία βεβαιώνεται από τις επιτροπές του π.δ.
379/1983 (ΦΕΚ 136 Α’) και
ββ. τα τέκνα, ο επιζών σύζυγος και ο επιζών γονέας προσώπων που εκτελέστηκαν ή
πέθαναν από τραύματα ή κακουχίες, εξαιτίας της συμμετοχής τους στην
αντιδικτατορική αντίσταση κατά της χούντας των συνταγματαρχών από 21.4.1967
έως 24.7.1994.
δ. Οι ανάπηροι και οι τραυματίες πολέμου ή πολεμικών γεγονότων, όσοι κατέστησαν
ανίκανοι από τις κακουχίες της στράτευσης, εφόσον υπηρέτησαν με οποιαδήποτε
ιδιότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις ή στα Σώματα Ασφαλείας και τα τέκνα τους, τα
θύματα πολέμου και οι ανάπηροι πολέμου άμαχου πληθυσμού και τα τέκνα τους, οι
ανάπηροι ειρηνικής περιόδου και τα τέκνα τους.
Επίσης προστατεύονται τα τέκνα και ο επιζών σύζυγος των προσώπων που
φονεύθηκαν ή εξαφανίστηκαν στα πολεμικά γεγονότα της Κύπρου των ετών 1964,
1967 και 1974.
[ε. Γονείς με τρία ζώντα τέκνα και ένα από τα τρία τέκνα – ΠΡΟΣΘ. ΠΕΡ. ε ΣΤΗΝ
ΠΑΡ. 1 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 1 ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 4α ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 1 ΤΟΥ Ν. 3454/06,
ΦΕΚ-75 Α’. Βλ. και άρθρο 3 Ν. 3454/06 ]
2. Όπου με τις διατάξεις του νόμου αυτού παρέχεται προστασία σε περισσότερους
από ένα δικαιούχους μιας οικογένειας (γονείς, τέκνα, συζύγους, αδελφούς) η άσκηση
του δικαιώματος προστασίας από ένα δικαιούχο αποκλείει τους υπολοίπους.
[Η παρούσα διάταξη δεν έχει εφαρμογή για τα άτομα με ποσοστό αναπηρίας 50%
τουλάχιστον όπως αυτά ορίζονται στην πρώτη περίπτωση του εδαφίου β΄ της
παραγράφου 1 του άρθρου 1, τα οποία θεμελιώνουν αυτοτελές δικαίωμα προστασίας.
Η άσκηση του ως άνω αυτοτελούς δικαιώματος από το δικαιούχο δεν επιτρέπεται σε
περίπτωση χρησιμοποίησης της αναπηρίας αυτής για την προσαύξηση κατά την
παράγραφο 8 του άρθρου 4 από άλλο άτομο της ίδιας οικογένειας – ΠΡΟΣΘ. ΕΔΑΦ.
ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡ. 2 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 31 ΤΟΥ Ν. 2956/01, ΦΕΚ-258 Α’ ]
3. Από την προστασία που παρέχει ο νόμος αυτός αποκλείονται :
α. όσοι παίρνουν σύνταξη από το Δημόσιο ή οποιοδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό
κύριας ή επικουρικής ασφάλισης αθροιστικά μεγαλύτερη από το κατώτατο όριο
σύνταξης γήρατος που καταβάλλει κάθε φορά το ΙΚΑ, εκτός από τους παραπληγικούς
- τετραπληγικούς, ημιπληγικούς, κωφούς και τυφλούς κατά την έννοια των διατάξεων
του ν. 958/1979, οι οποίοι αποκλείονται εφόσον λαμβάνουν το διπλάσιο της σύνταξης
αυτής.
β. όσοι αποκαταστάθηκαν με τις διατάξεις του ν. 1487/80 (ΦΕΚ-179 Α),
γ. όσοι στερήθηκαν τα πολιτικά τους δικαιώματα σύμφωνα με τα άρθρα 59, 60, 61
και 62 του Ποινικού Κώδικα και,
δ. όσοι πήραν μέρος ως πρωταίτιοι στο πραξικόπημα ανατροπής της νόμιμης
Κυβέρνησης της Κύπρου κατά το έτος 1974.
(Σημείωση : Με την παρ. 11 του άρθρου 10 του Ν. 3051/02, ΦΕΚ-220 Α’ ορίζεται ότι
: «Καταργείται το ανώτατο όριο ηλικίας πρόσληψης ή διορισμού στο Δημόσιο, τα
Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α. α΄ και β΄ βαθμού και τα Ν.Π.Ι.Δ. του δημόσιου τομέα της παρ. 1
του άρθρου 14 του Ν. 2190/1994, όπως αυτό ισχύει, και της παρ. 3 του άρθρου 1 του
Ν. 2527/1997, καθώς και το ανώτατο όριο ηλικίας τοποθέτησης ή πρόσληψης των
προστατευόμενων ατόμων του Ν. 2643/1998 που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παρ.
7 του άρθρου 8 του ίδιου νόμου. Ειδικά όρια ηλικίας που απαιτούνται από τη φύση
και τις ιδιαιτερότητες των καθηκόντων των προς πλήρωση θέσεων μπορεί να
καθορίζονται με την οικεία προκήρυξη, μετά από γνώμη του οικείου φορέα και
απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης»).
 
 στη Βιβλιοθήκη μου
  Εκτύπωση
Μοιραστείτε: 
 

Τα σχόλια έχουν κλείσει.